-समर्पित प्रकाश

दुई वर्ष तीन महिना र सत्र दिन
एउटा जङ्गलमा बिताइ सकेपछि,
जहाँ सन्नाटा थिएन हरदम
यदाकदा गोरेटोमा भेटिन्थे
थरीथरीका जनावरहरु 
डराउनु नपर्ने 
नदेखेझैं तर्केर हिँड्थे ।

डढेलो थियो कि खै के ?
मुस्लो उडिरहन्थ्यो धुवाँको

दुई वर्ष तीन महिना र सत्र दिन
एउटा जङ्गलमा बिताइ सकेपछि,
जहाँ ठूला ठूला ओडारहरूमा
साना साना प्राणीको रोदन सुनिन्थ्यो ।
स्याँ स्याँ सुँ सुँ, घ्या घ्या घुँ घुँ
धेरै घट्टहरूको आवाज
सन्नाटा चिर्दै गुन्जन्थ्यो 
रातमा जुनकीरीहरूले
न्याउले लगाउँथे चारैतिर ।

दुई वर्ष तीन महिना र सत्र दिन
एउटा जङ्गलमा बिताइ सकेपछि,
जहाँ, बुद्धत्व पाउन आएका 
बुद्धहरु भेटिन्थे 
भेटिन्थे भगवान खोज्दै हिँडेका 
तीर्थालु व्रतालुहरू
कोही बाध्यताले 
कोही रहरले
आएका सिपालुहरू

दुई वर्ष तीन महिना र सत्र दिन
एउटा जङ्गलमा बिताइ सकेपछि,
बल्ल थाहा भयो
यो त कङ्क्रिटको जङ्गल रहेछ 
गुफा हैनन् घर पो थिए 
बिजुलीका जुनकीरीहरु
घट्टरुपी गाडीमा सवार रहेछन् 
जो जसलाई जनावर सोच्दथेँ
मान्छे रहेछन्, मान्छे रहेछन् ।