केन्द्रीय संस्करण

कविताः कोराना भाइरस

person explore access_timeजेठ २२, २०७८ chat_bubble_outline0

 

सुशीला गौतम ढकाल

यो कस्तो समय मान्छेसँग मान्छे डराउने 
म ठूलो, तँ सानो, म धनी, तँ गरिब, म महान् भन्नेले के पायो ?
विभिन्न भेरियन्टमा उत्पत्ति भएर संसारलाई अत्यास बनायो
सबैसँग भेटघाट र जतासुकै घुमफिर आफ्नै पोल्टोमा खन्यायौ ।

रुपैयाँ नै सबै थोक हो भन्ने मनुष्यले अहिले बल्ल चाल पाए
जस्ता मै हुँ भन्नेहरूले पनि अन्ततः आएर उही यमराजको काल पाए
सेवा नै धर्म हो भनी अहोरात्र खटिने स्वास्थ्य कर्मीलाई सम्मान गर्नु
जजसले यो कुरा राम्ररी बुझ्यो उसलाई झट्ट पर्दैन अकालमा मर्नु ।

सबै वर्ग, समूह सचेत रहौँ, बालक, युवा, वृद्धा भन्दैन त्यसले
साबुन पानीले हात धुनुहोस् पहिले सचेत भए आक्रमण गर्दैन यसले
सर्वसंहारबाट जोगाउन बनाइएका नयाँ खोप चाँडै मेरो देशमा ल्याऔँ
ए कोरोना अब त रोक तिम्रो आतङ्क र कष्ट नदिई जाऊ ।

महामारीमा घरमै थुनिएका बालबालिकाको मस्तिष्कमा सकारात्मक उत्प्रेरणा भरौँ
दोस्रो भेरियन्टले झन् मान्छेलाई गन्दैन त्यसैले स्वास्थ्य नियमको पूर्ण पालना गरौँ
मानिस सबै मिलेर आपसमा सहयोग गरी बच्ने र बचाउने वातावरण बनाऔँ
सरकार,
सत्ता टिकाउन मात्र होइन अब त मानिसको अस्तित्व जोगाउने योजना बनाऊ
मानिसको अस्तित्व जोगाउने योजना बनाऊ ।

आँधीखोला गाउँपालिका–६,
फापरथुम, स्याङ्जा ।
 

रातोपाटीको अंग्रेजी, हिन्दीग्लोबल संस्करणका साथै अनलाइन टिभी पनि सञ्चालित छ । एप्सबाट सिधै समाचार पढ्न एन्ड्रोइडका लागि यहाँ र आइफोनका लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । फेसबुकट्वीटरमार्फत पनि हामीसँग जोडिन सकिनेछ ।

कमेन्ट

कमेन्ट गर्नुहोस्

info_outline

तपाईको ईमेल गोप्य राखिनेछ

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.