केन्द्रीय संस्करण

साहित्य

अझै तिमी फेरिएका छैनौ ! access_timeचैत ७, २०७५

    हो, तिमी खानपानमा फेरिएका छौ  बिस्ट, जाँड पाए जति पनि धोक्छौै कुखुराका सपेटा पाए जति पनि टोक्छौ सुंगुरका सुकुटी अझ स्वाद लिएर चपाउँछौै । हिजो दूध दही घिउ खान्थ्यौ आज भट्टीमा छिरेर तोङ्वा तान्छौ हिजो खसीको कवाफ खान्थ्यौ आज भैँसीको छ...

शोभाको ‘ऊरुर’ लोकार्पण access_timeचैत ७, २०७५

काठमाडौं– कवियत्री शोभा सुनुवार (जुलियट)द्वारा लिखित कविता संग्रह ‘उरुर’को लोकार्पण गरिएको छ । कोटेश्वरस्थित सुनुवार सेवा समाजको भवनमा आयोजित एक कार्यक्रममा भाषा आयोगका अध्यक्ष डा.लवदेव अवस्थीले संग्रह लोकार्पण गरे । अवस्थीले दुईभाषामा कलम चलाउन...

यो होली कसको हो ? access_timeचैत ६, २०७५

-रोजिना विष्ट होली छ साथी रङहरू बिक्दैछन्, रङहरू पोतिदैछन्, रङहरू रमाइरहेका छन् । यी रङहरू उफ्रिन्छन्, राता, काला, चम्कने, पहेला थरिथरिका रङहरू रमाइरहेका छन्, प्रेम, साथ, विश्वास र सम्मानको पर्व होली छ साथी तिमी घरभित्र बस्नु म मेरो दोपट्टामा कालो ...

कम्युनिष्ट ध्रुवीकरणसँगै तरङ्गित प्रगतिशील साहित्य access_timeचैत ४, २०७५

–प्रकाश सिलवाल  काठमाडौँ– वामपन्थी लेखक–साहित्यकारको साझा मोर्चा प्रगतिशील लेखक सङ्घ (प्रलेस) को एघारौँ राष्ट्रिय सम्मेलनको पूर्वसन्ध्यामा वैचारिक र नेतृत्वका साथै समानान्तर वा बेग्लै साहित्यिक संस्थाको बहस उत्पन्न भएको छ । डा.ईश्वरचन्द्र ज्ञवाली नेत...

त्यो अनाम प्रेमपत्र ! access_timeचैत २, २०७५

एक दिन कलेजबाट घर फर्किने बेला, पोस्टम्यान अङ्कल सायकलको घन्टी बजाउँदै मनेर आएर रोकिए । हाम्रो टोलमा कसैको चिठी वा पार्सल होला, मैले सोचेँ । हामी बस्ने ठाउँ अलि कुनातिर भएकाले त्यहाँको चिठीपत्र उनले चिनेकाहरुलाई भिराउँथे । उमेरले सायद ६० पुग्न लागेका, मोटो चस्म...

नेपाली भाषाका भीष्मपितामह हुन् बालकृष्ण पोखरेल : चूडामणि रेग्मी access_timeफागुन २५, २०७५

बालकृष्ण पोखरेल १९९० साउन ३० गते भाद्र कृष्णाष्टमीका दिन मकवानपुरको चिसापानीगढीमा शारदा पोखरेल र छायादेवीका सुपुत्रका रूपमा जन्मिएका थिए । पोखरेलले औपचारिक शिक्षा २००३ सालमा विराटनगरको तत्कालीन त्रिजुद्ध हाइस्कुल (हालको आदर्श मावि)बाट सुरु गरेका थिए । अध्ययनकै क्रमम...

सरलाई तिमी भन्दा कुटाइ खाएर जीवन फेरिएका राई गाउँका एउटा ठिटोको कथाः स्कूल access_timeफागुन २५, २०७५

आज स्कुलनिरको सानो होटलमा एक हुल मान्छेहरु रक्सी खाएर हल्ला गर्दैछन्। त्यो रक्सी पार्टी मोटेले आयोजना गरेको हो, अनि हल्ला गर्नेहरुको हुलमा मोटेलाई पिट्ने हेडसर, उसलाई तिमी भने वापत घुँडा टेकाउने सर लगायतकाहरु छन्।  “म त भोलिदेखि स्कुल जाने अरे!” ...

कथा : दाग access_timeफागुन १८, २०७५

-अमृता बुढाथोकी   त्यो दिन पनि सधैँको जस्तै थियो । चारैतिर बाक्लो कुहिरो मडारिएको थियो । अलिपरसम्म पनि नदेखिनेगरी बाक्लो तुवाँलोले ढाकेको थियो । हजारौँ मान्छेका भीडमा सुरज एक्लै बानेश्वर चोकको व्यस्त सडकमा हिँड्दै थियो । मान्छेहरू उछिनपाछिन् गर्दै एकले अर्का...

लघुकथा : प्रकृतिको डेरा access_timeफागुन १८, २०७५

–इन्द्रकुमार श्रेष्ठ सरित रामु वैदेशिक रोजगारीमा जाने पक्कापक्की भएपछि प्रकृतिको आँखाबाट आँसु रोकिएको थिएन । धेरै पटक रामुलाई उनले सोधिसकेकी छिन्– ‘बाबा, विदेश नै जानुपर्छ १ नेपालमै बसेर केही गर्न सकिन्न ?’ छोराछोरीको उज्ज्वल भविष्यका लाग...

कथा : १५ वर्षपछि पूर्वपत्नीसँग भेट access_timeफागुन १८, २०७५

–अर्जुन थापा पन्ध्र वर्षपछि उसले उसको पूर्वपत्नीलाई भेट्छ, भाटभटेनी डिपार्टमेन्ट स्टोरमा । उनी सायद आफ्नो छोरासँग आएकी थिइन् । उसले देख्न त टाढाबाटै देखिसकेको थियो उनलाई तर पनि नचाहँदा नचाहँदै उनको सामु उनकी पूर्वपत्नी ठिङ्ग उभिइन् । ‘के छ ? आज अचम्म भ...

व्यङ्ग्यः कटाक्षै कटाक्ष access_timeफागुन १८, २०७५

-माधव पोखरेल ‘गोज्याङ्ग्रे’   हामी आफ्नो आङको भैँसी देख्दैनौ तर अर्काको आङमा हिँडेको जुम्रा देख्छौ । आफ्नो अनुहार ऐनामा हेर्दैनौ, आफू कस्तो छु भनेर तर अर्कालाई कालो भनिहाल्छौ । यो समाजको मात्र होइन, मुलुकको चरित्र हो । मुलुकमा कोही सता नपाएर रोइक...

कविताः अतृप्त यायावर access_timeफागुन १८, २०७५

ई. सन्तोष पोखरेल मेरो चिदाकाश कसरी नाप्न सक्लिउ र ? यो त तिम्रा भावनाभन्दा कता हो कता पर ऊ पर पर उडेको अनि तिम्रो भावना चाहिँ जमिन न छाडी गुडेको म त लडेको प्रस्तरको चिसोमा तिमी टाँसिएको लिसोमा देख्छु लुकेको छ एउटा आश । म त निर्धक्क निर्लिप्त तिम्रा आश...

यी धुवाँ तिम्रै जलिरहेको चिताको हो ! access_timeफागुन १८, २०७५

बिहानको १० बजिसके पनि काठमाडौँ अझै तातेको थिएन । दुई दिनअघि मात्र फूलचोकी र चन्द्रागिरीमा हिउँ परेको थियो ।  क्यानाडाको राजधानी ओटावाबाट २ हजार किलोमिटरको दुरीमा रहेको फोर्ट फ्रयान्सिसबाट आएको ब्रायन भन्दै थियो, ‘जो हिजो संसारकै सबभन्दा चीसो ठाउँ थ...

नेपाली भाषाको वर्णविन्यासमा शतप्रतिशत एकरूपता हुन सक्दैन : चूडामणि बन्धु access_timeफागुन १८, २०७५

नेपाली भाषासाहित्यका विशिष्ट व्यक्तित्व डा. चूडामणि बन्धु रहबास, चिर्तुङ्धारा, पाल्पामा १९९५ जेठमा डिल्लीराम रेग्मी र हरिप्रिया देवीका सुपुत्रका रूपमा जन्मेका हुन् । उनले नेपाली भाषाविज्ञानमा विद्यावारिधि गरेका छन् । उनले ‘कर्णाली लोक संस्कृति’ ग्रन्थका लागि दर्श...

‘कविता बिनाको जीवन स्ट्रोक बिनाको क्यानभास’ access_timeफागुन १६, २०७५

प्रध्यापन पेसामा रहेर नेपाली साहित्यमा प्रभावशाली उपस्थिति जनाउन सफल चर्चित कवि, निबन्धकार र अब छिट्टै बन्दैछन् उपन्यासकार भूपिन । नेपाली साहित्यमा हस्तक्षेपकारी भूमिकाका लागि राजधानीमै हुनपर्छ भन्ने स्थापित मान्यतालाई चितवनमा बसेर गलत सावित गरिरहेका छन् उनी । उनको हज...

कविता : मृत्यु, तीतो यथार्थ access_timeफागुन १६, २०७५

-अच्युतशाली घिमिरे मानिस  जीवनमा अनेकौँ मिथ्याहरुसँग संयोग राख्दछ क्षणिक सुखहरु आर्जन गर्दछ, जन्म–जन्मान्तरसम्म  एउटा मृगतृष्णामा पछि लागिरहन्छ भूलभुलैयामा चक्कर मारिरहन्छ, तर  आखिर जिन्दगी के नै छ र ? जीवनका अनन्तः स्पन्दनहरुलाई अन...

कविता : अखण्ड मान्छे access_timeफागुन ११, २०७५

-साकारबाबु सुवेदी बुद्धि बन्धक राखेर उपदेश बाँड्ने  पाखण्ड मान्छे  रिक्तता नै रिक्तता बोकेर अस्तित्व खोज्ने  घमण्डी मान्छे  नरोपिएका बीउ देखाई अबिरल फसल काट्न खोज्ने द्वेष नै द्वेषले उद्वत  उदण्ड मान्छे । मस्तिष्कभित्रका ऐंजेरु लुकाई स...

अम्मलतन्त्र, मृत्युको मन्त्र ! (व्यङ्ग्य) access_timeफागुन ११, २०७५

सारमा चलेका विभिन्न तन्त्रमध्ये ‘अम्बलतन्त्र’ सबैभन्दा विवाद, विशाद र अभिशापबाट ग्रस्त पाङ्दुरे दुराचार हो । हामी भुरा हुँदा अम्मल र अमल्चीको बारे यस्तो कवितात्मक सूक्ति सुनेका थियौँ ।                अम्मली अम्मलकै...

कविता : सिर्जनाशक्ति र सत्ता access_timeफागुन ११, २०७५

अच्युतशाली घिमिरे सिर्जनात्मक कल्पनाद्वारा सुन्दर प्रकाशन हुन्छ त्यो सत्य बोल्छ निराकार बोल्छ निष्पक्ष बोल्छ, यही बोलाइमा विश्व जन्मिन्छ दिव्य चैतन्य जन्मिन्छ कल्पना रम्दछ चेतनाका आभासहरू उम्लिन्छ र जनताले यसबाट पूर्ण सङ्केतहरू पाउँछ ! तर  सत्तालाई यी चेतनाह...

नैतिकवान हुन जानिनँ access_timeफागुन ५, २०७५

-प्रिति कार्की नारी माथी कोरेका सारा असमानताका  रेखा कुल्चिएर  चल्छु ।   छैन स्वीकार   मलाई दोस्रो दर्जाको मानव हुन, किनकि म पनि  पुरुष समान  अधिकार बोकेर हिड्छु । तिमीले कोरेको चरित्रको सिमानाले मेरो चरित्र  ...